Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Οι ανεμόμυλοι της Κεφαλονιάς

Ανεμόμυλοι της ΚεφαλονιάςOι ανεμόμυλοι είναι οι Αρχάγγελοι της στεριάς, με την ίδια δοξασία που θεωρούνται τα ιστιοφόρα Αρχάγγελοι του πελάγου! Έχουν λαλιά και δύναμη, διαθέτουν φτερά και φρονιμάδα, μεγαλοπρέπεια και αντοχή! Βλέπουν σύγχρονα μπρος, πίσω και πλάγια και έχουν ευαισθησία στην αγωνία του ανθρώπου που τάχθηκαν να τον υπηρετούν και να τον φροντίζουν, συμμεριζόμενοι τα πάθη και τους πόθους του!
Μιλούν τη γλώσσα του Θεού και μέσα από τις χορδές της αντένας τους ακούεται η απόκοσμη μουσική του σύμπαντος, η υπέροχη και ασύλληπτη, για όσους έχουν μάτια να βλέπουν και αφτιά να ακούνε!
Όπου στηθούν κι όθε σταθούν φέρουν το μήνυμα της ευλογίας και την ικανοποίηση της χορτασιάς, γιατί από τη δούλεψη τους βγαίνει το πιο ποθούμενο απόκτημα του ανθρώπινου ιδρώτα, το ψωμί. Η ομορφάδα τους συναγωνίζεται τη λεβεντιά τους και η ρυθμική τους κίνηση συνθέτει γλυκιές μελωδίες της ζωής και της χαράς. Και της αγάπης και του πόθου. Είναι τα στοιχειά της στεριάς, που της χαρίζουν κίνηση, δύναμη, ρυθμό, παλμό, ανάσα και χάρη, όπως εκείνα τα άλλα στοιχειά, τα καράβια, ζωντανεύουν τη θάλασσα, οργώνοντας βαθιά τα σπλάχνα της, για να τα κάμουν να καρπίσουν και να υποταχθούν στην ανθρώπινη βουλή.
Ανεμόμυλοι της ΚεφαλονιάςΜε τους ανεμόμυλους συνδέονται πλήθος τοπικές και γενικότερες παραδόσεις και δοξασίες. Πολλές προλήψεις έχουν την πηγή σ’ αυτούς και όχι λίγες παροιμίες τους χρησιμοποιούν ως κύριο συστατικό τους! Με τα χρόνια η λέξη που τους προσδιορίζει ξέφυγε από την έννοια ενός εργοταξικού συγκροτήματος και μεταβλήθηκε σε έναν χώρο κοινωνικό που μέσα στη χωροταξική του απομόνωση, πολλές φορές, απόβηκε ο συγκεντρωτικός πυρήνας των πληροφοριών και των γνώσεων μιας κοινωνικής ομάδας και σύγχρονα το εκκολαπτήριο της λαϊκής δημιουργίας στον λόγο και τον ήχο, που ακτινωτά μεταδόθηκε στην λαϊκή δημιουργία, στις γύρω περιοχές!
Σε εποχές που οι πηγές ενέργειας ήταν πολύ περιορισμένες και ο άνθρωπος δεν είχε επιτρέψει στη τεχνολογία να αποβεί ο ρυπαντής του περιβάλλοντος, οι ανεμόμυλοι επρόσφεραν την, σχεδόν ανέξοδη και καθαρή, ενέργεια, την απαραίτητη σε βασικές ανάγκες του.
Οι ανεμόμυλοι τεχνικά συνθέτουν μία ανεμοπαγίδα που επιβάλλει την διέλευση του ανέμου μέσα από κάποιες προσδιορισμένες κατευθύνσεις, μετατρέποντας την ενέργεια της οριζόντιας ροπής σε περιστροφική κίνηση, αρχικά κάθετη και μετά οριζόντια και αυτή, η οποία και αποδίδει το προσδοκώμενο έργο.
Ανεμόμυλοι της ΚεφαλονιάςΗ Κεφαλονιά με την αγροτική της διάρθρωση τα παλιά χρόνια και την αυτάρκεια της οικονομίας της στα ακόμα παλαιότερα, ιδίως σε ό,τι ονομάζουμε σήμερα είδη βασικής διατροφής, ήταν κυριολεκτικά κατάσπαρτη από ανεμόμυλους σε όλη την έκταση και το πλάτος της. Για την ικανοποίηση των αναγκών των εκατοντάδων μικροοικισμών της, που ξέχωρα από την απομόνωσή τους είχαν το, για την εποχή τους, προνόμιο και της αυτάρκειας σε ενεργειακές ανάγκες.
Οι ανεμόμυλοι δεν κτίζονται απαραίτητα σε ξάγναντο, σε «ανεμοδούρι», όπως λαθεμένα πιστεύεται. Πολλές φορές πιστοποιούμε την ύπαρξη τους σε παραλιακές, υπήνεμες φαινομενικά, τοποθεσίες, σε «γλώσσες» ακρωτηρίων, όπου σχηματίζονται περιοδικά ανά εικοσιτετράωρο ισχυρά ρεύματα απόγεια ή άγριες αύρες. Πάντα η θέση του ανεμόμυλου είναι πολύ μελετημένη και το κτίσιμο του απέβαινε η τελική πράξη μιας πολύχρονης χωροταξικής πρόσβασης, και της ύπαρξης ισχυρών ρευμάτων αέρα.
Η αρχιτεκτονική των ανεμόμυλων της Κεφαλονιάς είναι απέριττη και καθαρόγραμμη. Το σχήμα τους αποκλειστικά ελαφρώς κωνικό και η κατασκευή τους από λιθοδομή άριστης τεχνικής με αμμοκονίαμα. Συμμετρικά και απόλυτη η κυρτότητα της επιφάνειας η οποία στις περιπτώσεις που επιχρίζεται (και τούτο είναι σχετικά σπάνιο), γίνεται με ασβεστοκονίαμα, με μεγάλη επιδεξιότητα ώστε να αποδίδεται τέλεια επιφανειακή κύρτωση. Εσωτερικά η λιθοδομή μένει ασοβάντιστη και για οικονομία, μα κυρίως για τεχνικούς λόγους που δεν θα επέτρεπαν στο επίχρισμα να διατηρηθεί ατραυμάτιστο.
Η συγκλίνουσα κωνική στέγη κατασκευάζεται περιστρεφόμενη για να μετακινεί άνετα όλο το σύστημα κατά τη φορά του ανέμου. Η αρματωσιά της είναι από ξυλοκατασκευή με αδιάβροχη επικάλυψη από πισσωμένο χαρτί είτε, αργότερα, με τσιγγολαμαρίνες για να προφυλάσσεται το εσωτερικό από τη βροχή.
anemom_3Το εσωτερικό του κτίσματος συνθέτει μία διάταξη οδοντωτών τροχών και αξόνων καθέτων και οριζοντίων, που αποσκοπούν να μετατρέψουν την κάθετη περιστροφική κίνηση της εξωτερικής φτερωτής σε οριζόντια εσωτερική, για να κινηθεί το λιθάρι και να επιτευχθεί η άλεση. Για τη σύνθεση αυτή απαιτούνται πλήθος μικροκατασκευές με τις χαρακτηριστικές ονομασίες τους.
Τα λιθάρια είναι δυο. Το ένα ακίνητο και το άλλο περιστρεφόμενο επάνω από το πρώτο. Η ρυθμιζόμενη απόσταση τριβής ρυθμίζει και την ποιότητα του αλέσματος, που για λόγους φθοράς του λιθαριού και χρόνου παραγωγής, ο μυλωνάς ενδιαφέρεται να βγαίνει χονδροκομμένο, ερχόμενος σε διαπληκτισμούς με τους διαμαρτυρόμενους πελάτες του, γιατί έτσι υποβαθμίζεται η ποιότητα του.
Τα Λιθάρια σχήματος στρογγυλού, σαν τεράστιες ρόδες, είναι από συναρμολογημένη πέτρα της Μύλου, η οποία έχει αγριέψει ακτινωτά με ειδικό πελεκάνο. Η εργασία αυτή λέγεται τρόχισμα του μύλου. Πρέπει να καταβάλλεται ιδιαίτερη φροντίδα να μη μένουν κενά ανάμεσα στους αρμούς των τεμαχίων της μυλόπετρας που συγκροτούν τα λιθάρια, γιατί τότε εγκλωβίζουν σπόρους και χονδροκόμματα τα οποία αποδίδονται εις βάρος της ποιότητας του αλέσματος!
Ο μόνος ενδεικνυόμενος τρόπος γεμίσματος αυτών των χασμάτων είναι με ρευστοποιημένη, μετά από τήξη, στίψη, τη γνωστή στιπτίρια, που είναι ακίνδυνο και αβλαβές υλικό, έχει όμως το μεγάλο μειονέκτημα να φθείρεται εύκολα εξουδετερώνοντας το επίσης σημαντικό πλεονέκτημα να τήκεται εύκολα και ρευστή να γεμίζει και τον ελάχιστο πόρο.
Οι μυλωνάδες, στην άγνοιά τους, την αντικαθιστούσαν συχνά με λιωμένο μολύβι, επίσης εύχρηστο στο γέμισμα των οπών που δημιουργούσαν η χρήση, η φθορά της τριβής και η κακή ποιότητα της μυλόπετρας. Τούτο όμως αποτελούσε εγκληματικό λάθος. Γιατί το μολύβι τριβόμενο έμπαινε στο αλεύρι, οπότε με τη διαδικασία της αρτοποίησης μεταβαλόταν σε διαλυτό μόλυβδο του οποίου η εγκατάσταση στο νεφρικό κύτταρο απέβαιναν μοιραία για τον καταναλωτή, με τις νεφρίτιδες που προκαλούσε τις, πολλές φορές, θανατηφόρες! Για τούτο με νομοθετική επιβολή απαγορευόταν η χρήση μολύβδου στις μυλόπετρες και η ανίχνευση του αποτελούσε αδίκημα αυτεπάγγελτα διωκόμενο.
Ο ανεμόμυλος κτίζεται κοντά σε χωριό, σε μέρος προσπελάσιμο από υποζύγια, από όπου περνά ισχυρό ρεύμα αέρα. Δεν υπάρχει ωράριο εργασίας, μήτε ημέρα ανάπαυσης, ξέχωρα από τις μετρημένες δεσποτικές γιορτές οπότε:
Αργούν οι μύλοι, αργούν οι δούλοι κι οι γαϊδάροι σχόλην έχουν.
Την ένταση της δουλειάς την ρυθμίζει η ανάγκη, η εποχή και ο καιρός! Για τούτο ο ανεμόμυλος είναι σε ετοιμότητα καθόλο το εικοσιτετράωρο! Για να ειδοποιηθούν οι ενδιαφερόμενοι, πριν ανοίξουν όλα τα πανιά και μπει ο μύλος σε λειτουργία, συνήθιζαν να ξεδιπλώνουν το ένα πανί να αντικρίζεται από μακριά σας ειδοποιητήριο. Ο μύλος δούλευε και το βράδυ, φωτισμένος στο εσωτερικό με λαδοφάναρα που έκαιγαν χωρίς διακοπή. Και τούτο ιδίως το καλοκαίρι με τις όμορφες νύκτες τις γεμάτες μυστήριο και διάθεση για συναναστροφή. Κύρια προϊόντα που άλεθε, ήταν στάρι ή κριθάρι. Πολλές φορές και τα δυο αυτά δημητριακά αναμειγμένα, το γνωστό στόσμιγο.
anemom_4Το κουβάλημα του αλέσματος γίνεται μέσα σε σακιά φορτωμένα σε γαϊδούρια. Πολλές φορές τη μεταφορά την κάνουν οι γυναίκες του σπιτιού με τα σακιά πάνω στα κεφάλια τους. Με τον ίδιο τρόπο θα κουβαλήσουν στο σπίτι και το αλεύρι που προσμένει όλη η οικογένεια να δειπνήσει. Συνήθως η αναμονή γίνεται στον αυλόγυρο του μύλου και από το άλεσμα αυτό ο μυλωνάς θα κρατήσει το 10% για δικαίωμα αλεστικών, το λεγόμενο αξάι η ξάι.
Η άμεση παραλαβή γίνεται είτε γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη πως δεν θα νοθευτεί το άλεσμα με κατώτερης ποιότητας, είτε γιατί, το συνηθέστερο, το αναμένει η οικογένεια να καλμάρει την πείνα της. Έτσι με τη αναμονή, πολλές φορές, φθάνει το βράδυ, η νύχτα με τους πειρασμούς και τα φαντάσματά της που ξυπνά τους πόθους και κάνει την σάρκα πιο ποθιτή και πιο αδύναμη.
Ο μυλωνάς, που όχι σπάνια είναι γένους θηλυκού, δεν είναι ο απομονωμένος κτηνοτρόφος ή ο ακοινώνητος αγρότης! Ίσως νά ναι και ένα απ’ αυτά. Κυρίως όμως είναι «ο Μυλωνάς» και έτσι τον ξέρουν όλοι και με αυτό το προσωνύμιο χαρακτηρίζεται, γιατί είναι αναβαθμισμένο και επικαλύπτει τα όποια άλλα. Γνωρίζει περιστατικά, γεγονότα, οικογενειακά μυστικά και αποκρυμμένα συμβάντα. Έχει γνωριμίες με όλα τα άτομα της μικροκοινωνίας του, μιλάει με ευφράδεια και πειθώ, αν τύχει μάλιστα να ‘χει και καλό παρουσιαστικό, τότε είτε σερνικός είτε θηλυκός, έχει και κατακτήσεις!
Εκεί στη νύχτα με την απομόνωση, τη μουσική της φτερωτής και τη μοσχοβολιά του αλέσματος, ξανάβουν οι πόθοι, δημιουργώντας ερωτικά συμπλέγματα όχι απαραίτητα νόμιμα με την ηθικίστικη έννοια. Για τούτο ο μυλωνάς, ακόμα και μπασμένος στα χρόνια, είναι ο πειρασμός που καραδοκεί και σπάνια αφήνει αμαγάριστα τα στεφάνια, που όταν δεν νηστεύουν αναγκαστικά, η μανία της ερωτικής βρώσης τους έχει αμβλύνει την συζυγική επιθυμία.. Όταν μάλιστα αυτό το εκμαυλιστικό πόστο το κατέχει γυναίκα, νέα και ευπρόσωπη, τότε οι κατακτήσεις της μετριώνται με την αντοχή της και όχι με το φρένο της καθιερωμένης ηθικής!
Έτσι η έννοια μυλωνάς ή μυλωνού, ξέφυγε από την απλή ερμηνεία μιας εργασιακής απασχόλησης και αναπτύχθηκε σε μία μορφή πολυγαμικής νοοτροπίας, απρόσιτης, δελεαστικής και απαγορευμένης για τους πολλούς. Σε εποχή μάλιστα που μόνο η αναφορά της προκαλούσε την εύλογη λαϊκή αντίδραση σε όσους την θεωρούσαν απροσπέλαστη και τη ζήλια σε όσους την επιδίωκαν.
Το ζύγισμα, τόσο στην παραλαβή όσο και κατά την απόδοση, γίνεται με στατέρι σιδερένιο που πολλές φορές τα σταθμά του είναι από πελεκημένη αγριόπετρα.
Αυτά τα σταθμά δεν είναι πάντα έγκυρα ούτε και η χρήση τους ειλικρινής. Υπάρχουν άλλα για την παραλαβή και άλλα για την απόδοση και τούτο σε εποχή που η πενιχρή απολαβή εισοδήματος μηχανεύεται κάθε μέσο για να το αυξήσει. Για τούτο, από τα παλιά χρόνια, οι μυλωνάδες κατηγορούνται για «σκαρσομέτρι», ζυγοκλοπή, και για το λόγο αυτό η Αρχή επιβάλλει δικά της έγκυρα σταθμά με την πιστοποίηση της γνησιότητας τους, σύγχρονα με τις κυρώσεις για όποιον θα παρανομήσει.
Ανεμόμυλοι της ΚεφαλονιάςΣοβαρή ευθύνη είχαν οι μυλωνάδες και για την ποιότητα του αλέσματος που παρήγαγε ο μύλος τους! Γιατί όπως αναφέρθηκε, για να μειώνονται οι φθορές της μυλόπετρας και να επιταχύνεται ο χρόνος του αλέσματος, την ερύθμιζαν ελλειπή, με αποτέλεσμα το προϊόν να βγαίνει χονδροκομμένο. Τούτο επέφερε κυρώσεις και οικονομικές και ποινικές εφόσον ο προστρέχων θα δικαιωνόταν με βάση το δείγμα που έπρεπε να προσκομίσει, όπως πιστοποιείται από πολλά έγγραφα του Τοπικού Ιστορικού Αρχείου της Κεφαλονιάς.
Η συγκρότηση του μύλου δεν συνθέτει μικροκοινωνία, όπως πολλές άλλες επαγγελματικές ασχολίες και παραδοσιακές δραστηριότητες. Αποτελεί μονοκρατία και μάλιστα της ακραίας μορφής! Και στις ελάχιστες ακόμα περιπτώσεις που ο μυλωνάς επικουρείται στο έργο του, τούτο γίνεται από στενό οικογενειακό του πρόσωπο και πάντα κάτω από την απόλυτη και αυστηρή επιβολή του!
Για τούτο ο μυλωνάς και τις ώρες ακόμα που ο μύλος αργεί, είτε από άπνοια είτε από έλλειψη αλεστικών, δεν συμπαρασύρεται μακριά σε άλλες δραστηριότητες αλλά προσπαθεί να βρίσκεται στο χώρο του μύλου του, που αποτελεί γι ‘ αυτόν, όχι απλώς το επαγγελματικό του στέκι αλλά το οικοδόμημα της κυριαρχικής του έκφρασης. Κάτι σαν ανάκτορο, πύργος, κάστρο!!! Εδώ θα τον βρει και ο αργόσχολος και ο πολυάσχολος και ο αδιάφορος και ο σχολαστικός, και ο περίεργος και ο φλύαρος και ο ψιθυριστής, για να συνδιαλλαγούν μαζί του, να τον συμβουλευθούν, να τον ενημερώσουν, να τον κατατοπίσουν και να τον αντλήσουν από αυτόν τα όσα τους ενημερώσουν.
Ο μυλωνάς τα ξέρει όλα και ένα παραπάνω, απόσα όλοι οι γύρω που τον συναναστρέφονται, λέει γι’ αυτόν το περιβάλλον του. Η επαφή και η επικοινωνία του με πρόσωπα απομονωμένα και ακοινώνητα, που έχουν ανάγκη να εκδηλωθούν, τον μεταβάλλει σε εξομολόγο τους, κοινωνό των προβλημάτων τους, των επιδιώξεων τους, ακόμα και των ονειροφαντασιώσεών τους!
Όλοι ζητούν τη γνώμη του, υπερβάλλοντας τις γνώσεις του, δέχονται τη συμβουλή του και επιδιώκουν να ενημερωθούν μέσα από τις πληροφορίες του. Οι ατελείωτες ώρες της αναμονής, κάτω από τους μονότονους κτύπους της φτερωτής που πρέπει να γεμίσουν με λέξεις, κάνουν τον μυλωνά εξαιρετικά ευφράδη, στα όρια της φλυαρίας!
Γίνεται άριστος αφηγητής για νά’ ναι ανέκτος, επιδέξιος πληροφοριοδότης για νά ‘ναι περιζήτητος και μεθοδικός παραμυθάς για νά ‘ναι αρεστός. Και όταν το γεγονός είναι περιορισμένο σε ενδιαφέρον, διάρκεια και βαρύτητα, τότε επιστρατεύεται η φαντασία και η μυθοπλασία που το πλουτίζει, το μεγεθύνει και το βαθαίνει στο χρόνο και το ενδιαφέρον.
Οι καλύτεροι παραμυθάδες βγήκαν κάτω από τις φτερωτές και τα ωραιότερα δημοτικά δημιουργήματα, του καημού, του πάθους, του πόθου, του πένθους και της ανταμοιβής, σε πεζό και έμμετρο, συντέθηκαν δίπλα στις μυλόπετρες που η μια τους ακίνητη, δέχεται τις ερωτικές τριβές της άλλης για να παραχθεί, εκτός από το αλεύρι του φυσικού σπόρου, και το πνευματικό παράγωγο της λαϊκής ευαισθησίας.
Ανεμόμυλοι της ΚεφαλονιάςΕδώ σ’ αυτούς τους χώρους, κάτω από τους ρυθμικούς κτύπους, ο λόγος με τη σύμπραξη του ιδανικού ρυθμού της φτερωτής αποκτά μέτρο, τόνο, ηχόχρωμα, διαύγεια. Από πεζό γίνεται ποιήμα και στη συνέχεια τραγούδι μελωδικό, που η συναναστροφή το προβιβάζει σε πολύφθογγο αρμονικό και παραστατικό, χάρη στις κινήσεις που το συντροφεύουν! Γιατί είναι τέτοιο το περιβάλλον που όχι μόνο τον ιδιοκτήτη και κυρίαρχο του χώρου και της νοοτροπίας, μα και όσους, την κάθε στιγμή, τον περιστοιχίζουν, είτε από έξαρση είτε από συνεργασία, τους ευαισθητοποιεί και τους συνεπαίρνει σε επίπεδο δημιουργίας καλλιτεχνικής και σύμπραξης αρμονικής!
Κάθε ανεμόμυλος και ένας θρύλος!!! Κάθε θρύλος με το στοιχειό του το γνώριμο και ονοματισμένο,που έχει ιστορία και φήμη, για τις πράξεις της ζωής του, τις αμαρτίες και ολισθήματα του μα και για τι μεταθανάτια καμώματά του. Άλλοτε η συμπεριφορά του είναι άκακη και κωμική και άλλοτε γεμάτη μυστικοπάθεια που φέρνει ψυχοπλάκωση σε όσους, με κράση αδύνατη, την ακροώνται.
Το στοιχειό του μύλου είναι συνήθως κάποιος πρωτοοϊδιοκτήτης φημισμένος για την επιρροή του, τη δράση του ή τον ερωτισμό του, που βρέθηκε αυτός ο τρόπος να περάσει στην αθανασία. Είναι πνεύμα αγαθοποιό και φιλάνθρωπο που φροντίζει το μύλο, προστατεύει όσους μένουν κάτω από τη στέγη του και ενδιαφέρεται για την ποιότητα των προϊόντων που παράγει. Στις δύσκολες στιγμές επεμβαίνει πάντα για να ευεργετήσει ή να επανορθώσει κάποια αστοχία που μήτε ο χώρος μήτε η νοοτροπία την ανέχονται.
Υπάρχουν όμως και τα ανήσυχα και ενοχλητικά στοιχειά, κάποτε κακοποιά από μνησικακία ή εκδικητικότητα. Αν στο μύλο συνέβηκε φονικό, γεγονός ασυμβίβαστο για τον λαϊκό στοχαστή, γιατί ο μύλος έχει την ιερότητα της εκκλησίας, τότε το πνεύμα του σκοτωμένου θα τον στοιχειώσει, βασανίζοντας μέχρι εξαγνισμού, όσους τον χρησιμοποιούν!
Το ίδιο συμβαίνει αν στον ανεμόμυλο βρήκαν καταφύγιο ρέμπελοι και περιθωριακοί. Απόβλητοι της κοινωνίας ή απείθαρχα εκβλάσματα της, που η τελική τους κατάληξη ήταν ο βίαιος θάνατος. Τα πνεύματά τους επισκέπτονται περιοδικά το μύλο όχι σαν προστάτες του, μα σαν ταραχοποιά στοιχειά όπως υπήρξαν και στη ζωή, για να ζημιώσουν και τη λειτουργικότητα του μα και στην παραγωγή και όσους αποτολμούν να εμπιστευτούν τη στέγασή τους σ ‘ αυτόν. Έτσι και μόνο εκδικούνται για το κακό που τους έγινε.
Καθ όλη τη μακραίωνη διαδρομή τους, που ίσως η αφετηρία της χάνεται στα απρόσιτα βάθη των εφηβικών μεταλλάξεων του ανθρώπινου είδους, οι ανεμόμυλοι της Κεφαλονιάς είχαν μία και αποκλειστική λειτουργικότητα. Εκείνη που αφορούσε στη διαδικασία της μετατροπής του δημητριακού σπόρου σε αλεύρι. Και χωρίς υπέρβαση ή παραβίαση αυτού του κυρίαρχου ρόλου, ταυτόχρονα και παράλληλα με τη διαδικασία της άλεσης ο μυλωνάς μετατρέπεται σε Άδωνη, ή Απόλλωνα!!! Κάποτε και σε Αίσωπο, Λουκιανό ή Ορφέα! Συνεπικουρούμενος στους ψυχογενείς και όχι ασήμαντους αυτούς ρόλους του από τις περιστάσεις, το περιβάλλον και τις ευκαιριακές συγκυρίες, που του προσφέρονται, για να τον μεταβάλλουν σε αποδέκτη των ευαισθησιών της μικροκοινωνίας που τον περιστοιχίζει.
Υπήρξαν όμως και ανεμόμυλοι, επάνω σε σταυροδρόμια, που ξεπερνώντας τον αλεστικό ρόλο τους έμειναν ονομαστοί, όχι για την ποιότητα του αλέσματος και τη φυσιογνωμία του ιδιοκτήτη τους, αλλά σαν εντευκτήρια των λαϊκών τάξεων. Κατά τις εξορμήσεις τους την Κυριακή και τις αργίες, μετά τον περίπατο, οι μοναχικοί ή συντροφικοί εκδρομείς έβρισκαν κρασί και παξιμάδι να δροσίσουν το στόμα τους και να προθερμάνουν την διάθεση για παιγνίδι ή δημιουργία καλλιτεχνική! Έτσι συναρμολογούνταν οι ανεκτίμητες εκείνες συναναστροφές που δεν εκτόνωναν μόνο τα πάθη και τα άγχη, με τη εξομολόγηση και την συνακρόαση, αλλά απέβαιναν και ο συντελεστικός παράγοντας στην παράδοση και τη λαϊκή καλλιτεχνική παραγωγή του λόγου, του στίχου και του ήχου!
Δυο τέτοιοι ανεμόμυλοι, κοντά στο Αργοστόλι, ήταν εκείνος του Δεκατρή, λίγα μέτρα απόσταση από τη βρύση της Σισιώτισσας, το αποκούμπι των περιπατητών του γύρου του Κουτάβου, και ο άλλος, ψηλά στην ράχη της Αγίας Κυριακής, ο μύλος του Χαράβοντα, το ξεκούρασμα των εκδρομέων του τακτικού απόγυρου από Κομποθεκράτα, δια της Γεωργικής Σχολής, σε Φαραώ. Δυο διαδρομές πολύ συνηθισμένες στην προτίμηση των λαϊκών και μικροαστικών τάξεων των περασμένων γενεών.
Εκτός από το κρασί και τη γαλέτα, για την απαραίτητη ριγανάδα, που επρόσφεραν στους θαμώνες τους, στους μύλους αυτούς άφηναν και τα μπούκια, οι φανατικοί παίκτες του λαϊκού αυτού παιγνιδιού που αποτελούσε την αποκλειστική, κατά Κυριακή, διασκέδασή τους, με ομαδική παρακολούθηση, ενδιαφέρον και συμμετοχή αναγνωρισμένων δεξιοτεχνών, στους οποίους πολλοί επόνταραν τις πεντάρες τους. Επρόκειτο για ένα φίλαθλο ανταγωνισμό, σε επίπεδο ομαδικής υστερίας, που μόνο με το σύγχρονο ποδόσφαιρο μπορούσε να συγκριθεί.
Κείμενα – Παρουσίαση: Αγγελοδιονύσης Α. Δεμπόνος
Το κείμενο αυτό, μαζί με τις παραπάνω φωτογραφίες έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο του συγγραφέα με τίτλο: «η Κεφαλονιά του θρύλου και της Παράδοσης», Αργοστόλι 1993. Στο βιβλίο αυτό μπορείτε να βρείτε και πρόσθετες πληροφορίες πάνω σε συγκεκριμένα σημεία του.
Πηγή άρθρου: kefalonitis.com

Αντιγραφη απο : Kefaloniatoday.com 

Κυριακή 26 Μαΐου 2013

Ιστορική διαδρομή της Πλατείας Καμπάνας στο Αργοστόλι

Πλατεία Καμπάνας
Πλατεία Καμπάνας
Το Αργοστόλι όταν καθιερώθηκε από την Ενετική της Κεφαλονιάς Διοίκηση στα 1757 ως πρωτεύουσα του νησιού σε αντικατάσταση της έως τότε πρωτεύουσας του, του Κάστρου Αγίου Γεωργίου, ήταν ένας μικρός οικισμός ο οποίος έπειτα από τους σεισμούς του 1766-1767 και τη μετασεισμική ανοικοδόμηση του με βάση αρχικά ένα υποτυπώδες πολεοδομικό και ρυμοτομικό σχέδιο, πήρε σταδιακά τη μορφή της πόλης.
Κατά την πρώτη αρχική φάση της εφαρμογής αυτού του σχεδίου, κεντρική οδική αρτηρία του χαράχτηκε ο δρόμος που αργότερα αποκλήθηκε Λιθόστρωτο και βασικός πυρήνας αυτού του δρόμου της νέας του νησιού πρωτεύουσας έγινε αργότερα η πλατεία, που σήμερα λέγεται «της Καμπάνας». Αυτή κατά τη δυτική της πλευρά καθοριζόταν από την κεντρική οδική αρτηρία – το Λιθόστρωτο-, κατά τη βόρεια πλευρά της από τη σημερινή οδό Δρακόπουλου και από τη νότια από τη σημερινή οδό Π. Βινιεράτου.
Η πλατεία όμως αυτή αρχικά εκτεινόταν ευρύτερα κατά την ανατολική της πλευρά και αποτελούσε ενιαία πλατεία με το χώρο που σήμερα καταλαμβάνει το κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας. Αργότερα, η ευρύτατη αυτή πλατεία με την ανέγερση επιβλητικού οικοδομήματος προς τα ανατολικά της και προς το κέντρο της διαχωρίστηκε σε δυο τμήματα: στο μπροστινό από το οικοδόμημα, τη σημερινή δηλαδή πλατεία Καμπάνας, και στο πίσω από το οικοδόμημα σχηματίζοντας έτσι μια δεύτερη, μικρή πλατεία τη «Σπιανάδα» ή «Σπιαναδούλα».
Έτσι, στην εξελικτικά πολεοδομική και ρυμοτομική διαμόρφωση του Αργοστολίου, δημιουργήθηκαν οι εξής πλατείες:
1. Η σημερινή πλατεία, η λεγόμενη του Ωρολογίου ή της Καμπάνας, αυτή που ήταν για πολλά χρόνια κεντρική της πόλης πλατεία.
2. Η μικρή πλατεία, Σπιανάδα ή Σπιαναδούλα που διαχωρίστηκε από την ευρύχωρη-άλλοτε- πλατεία Καμπάνας μετά την ανέγερση του επιβλητικού οικοδομήματος που άλλοτε χρησίμευε ως Δικαστήρια και προσεισμικά ως «Το Τουριστικόν» ξενοδοχείο Χοϊδά. Αυτή ήταν περίκλειστη από μαγαζιά, όπως το επιπλοποιείο Χρ. Μωραϊτη, με το υφασματεμπορικό Γαρμπή, στο οποίο, κατά τη νότια πλευρά του, τελείωνε η προσεισμική οδός Σιτεμπόρων.
3. Μια μικρή πλατεία στο τέρμα της μετασεισμικής οδού Σιτεμπόρων, η οποία κατά τις δυο πλευρές της και από δυσμάς προς ανατολάς, περικλειόταν από δυο παράλληλους δρόμους -τους σημερινούς Σωτήρος και Ανδρ. Χοϊδά- που ξεκινούσαν από το Λιθόστρωτο και κατέληγαν στον παραλιακό δρόμο. Η πλατεία αυτή περικλειόταν ανατολικά από άλλο επιβλητικό οικοδόμήμα του οποίου η πρόσοψη-είσοδος ήταν προς την πλευρά της πλατείας και κατά τον παραλιακό δρόμο βρισκόταν απέναντι στην προσεισμική ιχθυαγορά-μπισκαρία- όπου περίπου ο προηγούμενος χώρος των ΚΤΕΛ. Στη δυτική πλευρά η πλατεία είχε συνεργεία αυτοκινήτων.
4. Η πλατεία Δικαστηρίων, στην οποία για πολλά χρόνια βρισκόταν και λειτουργούσε το κτίριο των Δικαστηρίων και η οποία μετά την κατεδάφιση τους, στις αρχές του αιώνα μας, κατέστη η σημερινή κεντρική πλατεία της πόλης μας.
5. Η μεγάλη πλατεία στο βόρεια άκρο της πόλης, η πλατεία του Μέιτλαντ ή Μετελα, όπου σήμερα η Ναυτική Ακαδημία.
6. Μια μικρή πλατεία σε επαφή με την οδό Σιτεμπόρων που διατηρείται και σήμερα και όπου ανεγέρθη το κατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας. Η πλατεία αυτή χρησίμευε για οικονομικές συναλλαγές.
Η για πολλές δεκαετίες κεντρική πλατεία της πόλης, λεγομένου του Ωρολογίου ή της Καμπάνας, κατέστη μετά την κατάλυση της Ενετικής κυριαρχίας στο νησί, στα 1797, ο βασικός χώρος πολιτικο-κοινωνικών εκδηλώσεων, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις της προσέδιδαν σαφέστατα τον χαρακτήρα σημαντικής διαχρονικής εθνικοαντιστασιακής εστίας στην πόλη και στο νησί, τεκμηριωμένης από τα αντίστοιχα εθνικοαντιστασιακά γεγονότα τα οποία διαχρονικά συντελέστηκαν σε αυτή.
Πρώτο εθνικοαντιστασιακού τύπου γεγονός που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Καμπάνας καταγράφεται κατά την περίοδο της κυριαρχίας στο νησί όπως και στα άλλα Επτάνησα, των Δημοκρατικών Γάλλων, 1797-1799.
Τότε η πλατεία αυτή συναπαρτιζόταν με την αργότερα χωρισμένη από αυτή Σπιανάδα ή Σπιαναδούλα σε ενιαία πλατεία. Σε αυτήν την αργότερα Σπιανάδα ή Σπιαναδούλα – που κατά πάσα πιθανότητα ήταν η πλατεία Αγίου Μάρκου επί Ενετών- τον Ιούλιο του 1797 εμφυτεύθηκε το δέντρο της ελευθερίας, στο σημείο όπου στον αιώνα μας φυτεύθηκε μια λεύκα η οποία προσεισμικά είχε αναπτυχθεί σε ογκώδες και επιβλητικό δέντρο το οποίο κατάπεσε με τους σεισμούς. Το δέντρο αυτό τη Ελευθερίας στη Σπιανάδα – σύμβολο της κατάλυσης της Βενετσιάνικης κυριαρχίας και της ανακήρυξης της Δημοκρατίας, κατά την εμφύτευση του ευλογήθηκε από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου Ιωαννίνιο Άννινο.
Τα πλήθη χόρευαν, ζητωκραύγαζαν και τραγουδούσαν τη Μασσαλιώτιδα και έκαιγαν τη λεγόμενη «Χρυσή Βίβλο». Ανάρτησαν γύρω από το δέντρο επιγραφές στις οποίες τονιζόταν ότι, η αγάπη προς την πατρίδα και το μίσος στα προνόμια είναι οι βάσεις της Δημοκρατίας και, η Ενότητα και Αδελφοσύνη όλων των πολιτών είναι η δύναμη της Δημοκρατίας.
Πλατεία Καμπάνας
Στην πλατεία τη λεγόμενη της Καμπάνας, σημαντική εθνικοαντιστασιακή εκδήλωση σημειώθηκε και κατά την έναρξη του αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στα 1821, όταν το νησί μας, όπως και τα άλλα Επτάνησα, τελούσαν κάτω από τη λεγόμενη «Προστασία» των Άγγλων. Τότε, κάτοικοι του Αργοστολίου και των πλησίον περιοχών, μάλιστα της Λειβαθούς, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία, κατευθύνθηκαν στο Αγγλικό τοποτηρητήριο, και με παραπλάνηση του Άγγλου τοποτηρητή πέτυχαν να πάρουν άδεια να καταδιώξουν δήθεν πειρατικά πλοία που έφτασαν στο νησί.
Μπήκαν σε πλοιάρια και τράβηξαν προς την επαναστατημένη βορειοδυτική Πελοπόννησο, οργανωμένοι σε σώματα, παρά τα μέτρα βίας και τρόμου του ανθέλληνα Αρμοστή Μέιτλαντ, και σε συνέχεια πήραν δραστήριο μέρος στις κρίσιμες μάχες του αγώνα σε όλη τη διάρκεια του.
Πολυσήμαντο εθνικοαντιστασιακό γεγονός του λαού του Αργοστολίου με κέντρο την πλατεία της Καμπάνας πραγματοποιήθηκε επίσης στα χρόνια του Αγγλικού Προτεκτοράτου των Έπτανήσων στα 1833. Τότε και με στόχο την ματαίωση των καθοδηγούμενων από τις αγγλοϊόνιες αρχές του νησιού εκλογών για το Δ’ Ιόνιο. Κοινοβούλιο, και με δεδομένη τη σκόπιμη παραποίηση των εκλογικών καταλόγων με αποκλεισμό των δημοκρατικών του νησιού παραγόντων, δημιουργήθηκαν έντονες εθνικοαντιστασιακές κινητοποιήσεις με πρωτοπόρο τη νεολαία της πόλης και ηγέτες τους μετέπειτα εξέχοντες Ριζοσπάστες Γεράσιμος Λειβαδά, Κοσμά Βαλσαμάκη και τον δεκαεφταχρόνο Ιωσήφ Μομφεράτο.
Αποτέλεσμα υπήρξε η ματαίωση των εκλογών τόσο στις 2/14 και 3/16 1833, όσο και κατά τη νέα ημερομηνία τους, στις 10/22/ και 11/23 Φλεβάρη 1833. Τότε τα πλήθη, με πρωτοπόρους τους νεολαίους, εφόρμησαν στο Αγγλοϊόνιο μέγαρο των Δικαστηρίων – το οποίο τότε ήταν σε επαφή με το Λιθόστρωτο στη γωνία με τη σημερινή οδό Π. Βινιεράτου-, όπου θα διεξάγονταν οι εκλογές. Εξουδετέρωσαν την αστυνομική δύναμη, συνέτριψαν με βαρεία τη φάλαγγα, το κούτσουρο δηλαδή που δένονταν οι μαστιγούμενοι ανυπότακτοι αντιστασιακοί πατριώτες, μπήκαν στην αίθουσα των εκλογών κατέστρεψαν πόρτες, παράθυρα, κιγκλιδώματα, ποδοπάτησαν βιβλία, έγγραφα, χειρόγραφα, με τελικό αποτέλεσμα την οριστική ματαίωση των εκλογών και τον διορισμό των εκπροσώπων του νησιού από τη Γερουσία στο Δ’ Κοινοβούλιο.
Λόγω δε των μαστιγώσεων που γίνονταν εκεί, η πλατεία έφερε την ονομασία: πλατεία των μαστιγώσεων.
Πλατεία Καμπάνας
Επί του προκειμένου πρέπει ιδιαίτερα να τονισθεί ότι στα χρόνια της Αγγλοϊόνιας εξουσίας στο νησί η πλατεία της Καμπάνας ήταν ο τόπος των βασανιστηρίων και μαρτυρίων των αντιστασιακών της πόλης και του νησιού οι οποίοι υπέφεραν δεινότατα μαστιγούμενοι. Εξ’ άλλου, στα υπόγεια του κτιρίου των Δικαστηρίων, παραπλεύρως της πλατείας και σε συνέχεια με τον προσεισμικό ναό του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου αρχιτεκτονικής μπαρόκ, φυλακίζονταν και βασανίζονταν μέχρι θανάτου πατριώτες, των οποίων σωροί σκελετών βρέθηκαν εκεί μετά την κατάρρευση του κτιρίου από τους σεισμούς.
Γι’ αυτό είναι ολότελα λανθασμένος και ελέγχεται ως ατεκμηρίωτος και ανιστόρητος ο ισχυρισμός ότι το Δημοτικόν Κατάστημα των Ριζοσπαστών και ίσως και το Αναγνωστήριον «Η Ισότης» του Μαρίνου Αντύπα, βρισκόταν στην πλατεία Καμπάνας, στο χώρο των δικαστικών και διωκτικών αρχών του Αγγλικού Προτεκτοράτου και της υψηλής Αστυνομίας, στη «Φωλιά του λύκου» δηλαδή. Αυτό το Ριζοσπαστικό Δημοτικό Κατάστημα στεγαζόταν σε επιβλητικό μέγαρο απέναντι, κατά τον παραλιακό δρόμο, από την προσεισμική αγορά και με είσοδο από τη μικρή, τότε πλατεία που την καθορίζουν από δυτικά στα ανατολικά οι δρόμοι σήμερα Σωτήρος και Ανδρ. Χοϊδά. Από αυτό το μέγαρο που προσεισμικά στεγαζόταν το προπολεμικό ξενοδοχείο «Λυκούδη», ξεκινούσε ο λαός με επικεφαλής τον Έλληνα πρόξενο και τους Ριζοσπάστες στον τότε Μητροπολιτικό ναό του Σωτήρα για τη δοξολογία στις 25 του Μάρτη.
Και από το ίδιο μέγαρο ξεκίνησε η πένθιμη πομπή που, δια μέσω του παραλιακού δρόμου, έφτασε στο ναό της Σισσιώτισσας για το μνημόσυνο του δολοφονημένου Μαρ. Αντύπα.
Πλατεία Καμπάνας
Αλλά και στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944, η πλατεία της Καμπάνας κατέστη κέντρο εθνικοαντιστασιακών δραστηριοτήτων από τις οποίες σημαντικές ήταν:
1. Το γερμανικό μπλόκο – αποκλεισμός της πλατείας από ισχυρότατες γερμανικές δυνάμεις στις 24 Γενάρη του 1944, όταν με αφορμή τραυματισμό ιταλού πατριώτη σε γερμανική υπηρεσία κηρύχθηκε ο στρατιωτικός νόμος. Τότε την πλατεία και την ευρύτατη περιοχή της διέτρεχαν πυκνές γερμανικές περίπολοι. Κυκλώθηκε η πλατεία, πιάστηκαν, φυλακίστηκαν και καταδιώχτηκαν 63 πατριώτες.
2. Το δεύτερο γερμανικό μπλόκο -αποκλεισμός που γίνηκε πάλι με κέντρο την πλατεία της Καμπάνας στις 14 Ιουνίου 1944 με αποτέλεσμα τη σύλληψη 20 αντιστασιακών πατριωτών. Εν συνεχεία φυλακίστηκαν και μεταφέρθηκαν ως όμηροι στο στρατόπεδο Μύνστερ της Γερμανίας όπου και ένας από αυτούς ο Γιάννης Θεοτοκάτος, πέθανε από τις κακουχίες.
Επιλογικά: Η ονοματοθεσία οδών, πλατειών και άλλων κοινόχρηστων χώρων σε μια πόλη, απέβλεπε πάντοτε στους λαούς και στον αδούλωτο λαό του νησιού μας και αποβλέπει στην άσβυστη διδακτική διατήρηση της ιστορικής μνήμης τους σε γεγονότά’ καθοριστικά της πολιτικοκοινωνικής ζωής και δράσης τους με ακλόνητα τα ερείσματα στις πανανθρώπινες αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας και ελευθερίας, της Δημοκρατίας με λαϊκή κυριαρχία, με κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη.
Με βάση αυτή τη διαχρονικά ισχύουσα διαπίστωση και ακόμη με τα στοιχεία που εδώ έχουν καταγραφεί και τα οποία συνθέτουν την ιδιαίτερη ιστορία της πλατείας, της λεγόμενης της Καμπάνας, από το τέλος του 18ου αιώνα και έως σήμερα ως βασικής εστίας στο Αργοστόλι και ποικίλων πολιτικοκοινωνικών εκδηλώσεων αλλά και, προ πάντων, της ελευθερίας του λαού, θεωρούμε και προβάλλουμε ως ιστορική αναγκαιότητα στη Δημοτική αρχή της πόλης και στο λαό της να καθιερωθεί “εσαεί” η ονοματοθεσία της πλατείας, της λεγομένης της Καμπάνας, σε πλατεία Εθνικής Αντίστασης στις διαχρονικές διαστάσεις της.
Πηγή άρθρου: kefalonitis.com

Αναδημοσιευση απο : Kefaloniatoday 

Παρασκευή 24 Μαΐου 2013

Μια Πρωτοβουλία για την στήριξη του Καφενείου της Καμπάνας

Πανό στην Πλατεία Καμπάνας
Πανό στην Πλατεία Καμπάνας
Με αίσθημα ντροπής, θλίψης και οργής, ενημερωθήκαμε οι πολίτες της Κεφαλονιάς, για το κλείσιμο της Καμπάνας, όπως την ξέρουμε όλοι, του καφενείου – συμβόλου της πόλης του Αργοστολίου που για χρόνια έδωσε εργασία σε ανθρώπους με ψυχοκοινωνικά προβλήματα.
Η Καμπάνα, ναι, είναι σύμβολο. Είναι η Καμπάνα του ανθρωπισμού, της αλληλεγγύης σε ανθρώπους με ψυχικά προβλήματα, του αποστιγματισμού και του αποϊδρυματισμού τους. Είναι το σύμβολο μιας κοινωνίας που δεν περιθωριοποιεί “διαφορετικούς” ανθρώπους, που δεν φοβάται τις ψυχικές ιδιαιτερότητες αλλά τις εντάσσει στην καθημερινή ζωή της, το σύμβολο μιας οργανωμένης πολιτείας που δεν εγκαταλείπει κανέναν άνθρωπο στην απομόνωση, αλλά αντίθετα τον αγκαλιάζει και τον βοηθά να επαναδραστηριοποιηθεί και να συμμετέχει. Είναι δηλαδή ηχηρό σύμβολο ενός κοινωνικού πολιτισμού και μάλιστα σε εποχές που επικρατούν αγοραίες αντιλήψεις και πρακτικές.
Κι όμως. Οι συγκυρίες της εποχής έρχονται να στιγματίσουν την παρακαταθήκη του ανθρωπισμού και του πολιτισμού, να εμποδίσουν την κοινωνία να επιχαίρει για τις κατακτήσεις της, να βάλουν σε λογιστική νοοτροπία την αλληλεγγύη και την προσφορά. Και δυστυχώς, να δρομολογήσουν το κλείσιμο, σήμερα της Καμπάνας, και στη συνέχεια μιας-μιας κάθε άλλης κοινωνικής δομής του νησιού.
Οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης με τη διαχρονική τους ανάμειξη, με την αντιμετώπιση του έργου της Καμπάνας με λογικές συγκυριακής πολιτικής και με την γνωστή παλαιοκομματική πια νοοτροπία, οδήγησαν την προσπάθεια αυτή σε ελλειμματικές πρακτικές, εξάντλησαν άσκοπα τις προοπτικές και τους πόρους, και μέχρι σήμερα δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους. Το αποτέλεσμα είναι να κουβαλά στις πλάτες της η ΚΟΙΣΠΕ ΡΟΤΑ και τα σημερινά μέλη της την ευθύνη μιας αδιέξοδης όπως φαίνεται κατάστασης, η οποία τη Δευτέρα 27 Μάη 2013 αναγκάζει το καφενείο – σύμβολο να βάλει λουκέτο.
Ο Δήμος Κεφαλονιάς, ως διάδοχος των Καποδιστριακών Δήμων, με πράξεις και με παραλείψεις του παρέλαβε ένα αντιμετωπίσιμο πρόβλημα και το άφησε να γιγαντωθεί, συνεπώς έχει τις περισσότερες ευθύνες για τη σημερινή κατάντια, καθώς είτε με την τωρινή , είτε με την προηγούμενη μορφή ως Δήμος Αργοστολίου, αντιμετώπισε την λειτουργία του καφενείου ευκαιριακά και μικροπολιτικά, εκκολάπτοντας παρασιτικά φαινόμενα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, όπως ρουσφετολογικούς διορισμούς και κακοδιοικήσεις. Σήμερα, όχι απλά σφυρίζει αδιάφορα, αλλά προκλητικά κι ασυναίσθητα δένει στον ιστό της απαξίας και της αδράνειας την πιο ιστορική Καμπάνα του νησιού.
Είναι πραγματικά ντροπή, ενώ ανέλαβε χρέη των προηγούμενων Δήμων του νησιού, χρέη ασφαλιστικά και κάθε λογής που δημιουργήθηκαν συχνά από ελλειμματικού ήθους πρακτικές και οικονομικές και πολιτικές συμπεριφορές, να μην αναλαμβάνει ένα χρέος που πιστώνεται στον ίδιο και να μην αποδέχεται σήμερα την ευθύνη για τη διάσωση μιας τέτοιας έντασης και ποιότητας ανθρωπιστικής δομής.
Είναι κρίμα, η Βουλευτής του νησιού, ενώ έχει παρακολουθήσει κατά τον σύντομο χρόνο της θητείας της από κοντά το πρόβλημα, να μην έχει συγκαλέσει ούτε μια συνάντηση αρμοδίων και ενδιαφερομένων, για να βρεθεί λύση σε ένα ζήτημα καθαρά κοινωνικό και ανθρώπινο.
Είναι θλιβερό, που καμία δημοτική ή κομματική παράταξη, δεν βγήκε μπροστά στον αγώνα για την κοινωνική αξιοπρέπεια ανθρώπων με ψυχοκοινωνικές διαταραχές, που δεν αφουγκράζεται το παλλαϊκό αίτημα για κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη.
Πιθανόν δεν είναι άμοιροι ευθυνών όσοι και τα τελευταία χρόνια ανέλαβαν με τη νέα νομική μορφή τις τύχες της διοίκησης του ΚΟΙΣΠΕ ΡΟΤΑ και της Καμπάνας. Απέναντι όμως σε εσφαλμένες συμβουλές, πονηρές παροτρύνσεις και εκβιαστικά διλήμματα από εκείνους που δημιούργησαν το πρόβλημα, μόνοι κι εγκαταλειμμένοι στην τύχη και τις ευθύνες τους, δεν είναι δυνατόν να χρεώνονται υπαιτιότητες που δεν τους ανήκουν.
Οι πολίτες της Κεφαλονιάς νιώθουμε αγανακτισμένοι. Όσοι βιώνουμε στην οικογένειά μας προβλήματα κοινωνικής ένταξης και ψυχικών διαταραχών, νιώθουμε οργισμένοι και προδομένοι. Όλοι οι πολίτες της Κεφαλονιάς, που περάσαμε έστω και μια στιγμή στην Καμπάνα, δεν θα μείνουμε σιωπηλοί, δεν θα ανεχτούμε αδιαμαρτύρητα το Τέλος της Κοινωνικής Αξιοπρέπειας και Αλληλεγγύης. Τα σύμβολα δεν καταργούνται χωρίς αντιδράσεις και αντιστάσεις.
Ζητάμε την άμεση ανάληψη πρωτοβουλίας από την πλευρά του Δήμου για την εξεύρεση λύσεων με σκοπό την απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας του Καφενείου της Καμπάνας.
Καλούμε τους πολίτες του νησιού και κάθε άνθρωπο ή συλλογικότητα που αντιλαμβάνεται τη σημασία της προάσπισης των κοινωνικών αγαθών, σε ανοιχτή λαϊκή συγκέντρωση συζήτησης και διαμαρτυρίας, από την οποία θα προκύψουν οι άμεσες επόμενες δράσεις μας.
Όλοι στο Καφενείο της Καμπάνας τη Δευτέρα 27 Μάη και ώρα 7:00μμ για να διατρανώσουμε την αντίστασή μας στην ισοπέδωση της ζωής μας, γιατί…
ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ.

Αναδημοσιευση απο : Kefaloniatoday 

Σάββατο 18 Μαΐου 2013


Άσσος, το πανέμορφο χωριό της Κεφαλονιάς

Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Αν βρεθείτε στην Κεφαλονιά, μην παραλείψετε να περάσετε λίγες μέρες στην ”Κυρία του Βορρά”, την Άσσο.
Πρόκειται για ένα γραφικό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα της Κεφαλονιάς με μεγάλα πλατάνια, προσεισμικά αρχοντικά και άγρια ομορφιά.
Η μαγεία του τοπίου θα σας συναρπάσει, με αποκορύφωμα τη θέα του Βενετσιάνικου Κάστρου.
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Ένα παλιό μικρό βενετσιάνικο ψαροχώρι ήταν η Άσσος στα παλιά χρόνια. Σήμερα είναι ένα από τα ομορφότερα και γραφικά χωριά της Κεφαλονιάς. Ένας πανέμορφος χώρος, που συγκεντρώνει πάρα πολλούς επισκέπτες και τουρίστες. Πραγματικά πρόκειται για μια περιοχή εκπληκτικής ομορφιάς.
Άσσος Κεφαλλονιά
Η πλούσια βλάστηση από πεύκα και κυπαρίσσια κατηφορίζει από τους λόφους και ανταμώνει με τα βαθυγάλανα νερά του Ιονίου και συνθέτουν ένα ειδυλλιακό τοπίο που μόνο η φύση θα μπορούσε να φτιάξει. Ο οικισμός είναι χτισμένος αμφιθεατρικά πάνω στην ομώνυμη χερσόνησο και περιβάλλεται από κατάφυτες εκτάσεις.
Η Άσσος πλαισιώνεται από αρκετές πανέμορφες παραλίες όπως είναι φυσικό που προσφέρονται για ένα απολαυστικό μπάνιο. Και εκτός από αυτές λίγο πιο πέρα βρίσκεται η ονομαστή παραλία του Μύρτου, που έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις ωραιότερες παραλίες της Ευρώπης.
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Η παραλία Μύρτος στην Κεφαλονιά είναι πλήρως οργανωμένη παραλία και μπορείτε να βρείτε ότι χρειάζεστε ακόμα και για πολύωρη διαμονή. Λόγω του δυτικού προσανατολισμού της, η παραλία του Μύρτου σας υπόσχεται ένα από τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα του Ιονίου. Στην περίπτωση που επιλέξετε το πανέμορφο νησί Κεφαλονιά για τις καλοκαιρινές σας διακοπές, η παραλία παραλία Μύρτος είναι μια απο τις παραλίες που αξίζει πραγματικά να επισκεφθείτε και η οποία δέχεται πολυάριθμους επισκέπτες απο όλα τα μέρη του κόσμου.
Άσσος Κεφαλλονιά
Άσσος Κεφαλλονιά
Ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα του οικισμού της Άσσου είναι αναμφισβήτητα το παλιό βενετσιάνικο Κάστρο. Το Κάστρο που ξεχωρίζει από ψηλά και συναρπάζει με την επιβλητικότητά του.
Φώτο flickr
Πηγή άρθρου: travel-around-greece.blogspot.gr/

Αναδημοσιευση απο : Kefaloniatoday 

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013


Με αφορμή μια πρόσκληση για τον Μαραθώνα: ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ 'Η ΚΡΑΤΟΣ;


Λίγη "ιστορία"

Από τότε που ξέσπασε η «κρίση» και οι επιπτώσεις της πέσανε στο κεφάλι του έλληνα πολίτη γέμισε ο κόσμος "Καλέσματα για οργάνωση και αγώνα".Είναι άπειρο το πλήθος των μικρών ή λίγο μεγαλύτερων ομάδων που συγκροτήθηκαν με αυτά τα καλέσματα. Μερικές έγιναν και κόμμα.
            Αν πρέπει να θυμηθούμε τα πιο επιτυχημένα «καλέσματα», θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το «GetGreeceBack» του 2010, τη «Σπίθα» του Μίκη και ότι προέκυψε από το πλήθος που ονομάστηκε «Αγανακτισμένοι».
Κοινό πολιτικό χαρακτηριστικό ήταν το αίτημα της (άμεσης) δημοκρατίας.
Λάβαμε μέρος σε όλες αυτές τις διαδικασίες.
            Τα δύο πρώτα διαλύθηκαν με υπαιτιότητα των «αρχηγών». To μέγεθος που δημιουργήθηκε και στις δύο περιπτώσεις ήταν πολύ μεγάλο. Ειδικά στο Get Greece Back, που ήταν ιστοσελίδα, τα μέλη ξεπέρασαν τις 70.000, αριθμός που ποτέ δεν επαναλήφθηκε, ούτε καν πλησιάστηκε από αντίστοιχα εγχειρήματα. Το μέγεθος, όμως, το μεγάλο πλήθος δεν μπορεί να ελεγχθεί από όσους θα ήθελαν τις πρωτοβουλίες να τις κάμουν χώρους ικανοποίησης αρχηγικών φιλοδοξιών. Ακόμα και όσοι προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τον σεβαστό Μίκη, το μόνο που κατάφεραν είναι να διαλυθεί το ανεξέλεγκτο πλήθος και η "Σπίθα" να είναι ένα απομεινάρι λιγοστών ανθρώπων.
Το Get Greece Back  ήταν απλώς μια ιστοσελίδα που οι ιδιοκτήτες της ένα πρωί την έκλεισαν με τη φράση "Καληνύχτα Ελλάδα". Επανεμφανίστηκαν στην "Σπίθα", έφτιαξαν ιστοσελίδα, η οποία προβλήθηκε  από την "ηγεσία", με banner, ως ιστοσελίδα που εκπροσωπεί και το κίνημα.  Και, τέλος, απομακρύνθηκαν από τη "Σπίθα" με αποφάσεις των λαϊκών συνελεύσεων, στις οποίες ανήκαν. Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά του τι σημαίνει "ανεξέλεγκτο μέγεθος". 
  Η πιο σοβαρή απόπειρα μετατροπής των λαϊκών συνελεύσεων των «αγανακτισμένων» σε πολιτική οργάνωση χάθηκε εξ αιτίας της αντίληψης των «πρωτεργατών» της να υπάρχει οπωσδήποτε «πολιτικό πλαίσιο αρχών». Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από αυτό που οι πρωτεργάτες είχαν στο μυαλό τους για το τι είναι δημοκρατία.
Η συνάντηση για τη δημιουργία ενός κινήματος «άμεσης δημοκρατίας» έγινε το Νοέμβρη του 2011 από τα απομεινάρια των μεγάλων κινητοποιήσεων και των λαϊκών συνελεύσεων του καλοκαιριού του ίδιου έτους. Το πράγμα είχε πια ξεφτίσει, αλλά κάποιες ολιγομελείς ομάδες επέμεναν να αποκαλούν τον εαυτό τους «λαϊκή συνέλευση».
Αν κάτι θα κάνει τη διαφορά και θα δημιουργήσει όρους ανατροπής του ολιγαρχικού πολιτεύματος και προϋποθέσεις εγκαθίδρυσης της δημοκρατίας(δίχως επίθετα), είναι το μέγεθος του πλήθους.
Το μέγεθος της διαδήλωσης και της αντίδρασης του λαού ήταν αυτό που οδήγησε μια κυβέρνηση σε ολιγόωρη παραίτηση στις 16/6/2011 και σε οριστική στις 30/10/2011. Στην πρώτη περίπτωση, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στην πλατεία Συντάγματος, στη δεύτερη, είχε προηγηθεί η πρωτόγνωρη μαζική αντιμετώπιση του Προέδρου της «δημοκρατίας» στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Αν το μεγάλο μέγεθος λειτουργούσε, με πρόταγμα τη δημοκρατία, ως πολιτική οργάνωση, αίτημα παλλαϊκό, δεν θα έπεφτε μια κυβέρνηση. Θα έπεφτε το καθεστώς, ο λαός σήμερα θα έφτιαχνε σύνταγμα και στη συνέχεια τους νόμους του.
Τα δύο «επιτυχημένα» ως προς το πλήθος καλέσματα έγιναν από άγνωστους και μη αναγνωρίσιμους από τον κόσμο ανθρώπους. Το τρίτο, έγινε από τον αγαπημένο και δημοφιλή Μίκη, εμπεριέχοντας και το  σπέρμα της αυτοκαταστροφής του.
Κάποιοι, όμως, πίσω από ένα άδολο κάλεσμα έκρυβαν άλλες προθέσεις. Δεν μας ενδιαφέρουν οι προθέσεις. Μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Κάποιοι βολεύουν τις αρχηγικές τους φιλοδοξίες, κάνοντας μικρά κόμματα και αποκόμματα, από όσους αναγνωρίζουν αυτούς ως αρχηγούς ή φτιάχνουν κάτι που δεν ενοχλεί το καθεστώς, για να περνάνε την ώρα τους, παριστάνοντας τους αντιστασιακούς. Αλλά, όλοι βλέπουμε ότι δεν έχουν καμμία αποτελεσματικότητα.
«Συμπεράσματα» ως εδώ: 1. Πρόσκληση χωρίς προϋποθέσεις και αρχηγούς μπορεί να συγκροτήσει μεγάλο οργανωτικό μέγεθος.
2. Η εμμονές των «πρωτεργατών» για το τι είναι σωστό ή λάθος ή προς τα πού πρέπει να πάμε ήταν το βασικό αίτιο της αποτυχίας και τη διάλυσης.
Για τα ζητήματα αυτά, η ομάδα του «Δικτύου Ιθάκη» τοποθετήθηκε στην ώρα του βρασμού και της κυοφορίας. Η εγκυμοσύνη διεκόπη και το έμβρυο πέθανε. 
Στο τέλος του σημερινού κειμένου θα βρείτε τις πολιτικές σκέψεις της εποχής, που αφορούν τους «αγανακτισμένους». Βαριόμαστε να ψάξουμε τα κείμενα που αφορούσαν τη «Σπίθα».


"Λίγο" σήμερα.

Σήμερα, μια ακόμα πρωτοβουλία καλέσματος για την εγκαθίδρυση δημοκρατίας βρίσκεται σε εξέλιξη και η πρώτη συνάντηση γίνεται στον Μαραθώνα την Κυριακή 12 Μαΐου.
Έχει το καλό χαρακτηριστικό να είναι πρόσκληση λίγο πολύ μη «αναγνωρίσιμων» ανθρώπων. Έχει το, επίσης, πολύ καλό χαρακτηριστικό να έχει για στόχο την εγκαθίδρυση δημοκρατίας.
Θα θέλαμε να είμαστε εκεί, όπως κάθε φορά που νιώθουμε ότι η πρόσκληση έχει καλές προϋποθέσεις.
Όμως, φοβόμαστε πώς κάτι γίνεται με λάθος τρόπο και λάθος αντιλήψεις. Παρά το «φόβο» μας και τις επιφυλάξεις μας, θα είμαστε εκεί (αν βρούμε τα λεφτά για το εισιτήριο).
Διακρίνουμε μια κρατοκεντρική αντίληψη περί δημοκρατίας. Πριν ο «αλέκτωρ λαλήσει τρις» και πριν τον δούμε, τον βαφτίσαμε «Γιάννη». Βάλαμε το κάρο πριν από τα άλογα.
Παρά τη διαβεβαίωση ότι όλα είναι ανοιχτά και θα διαμορφώνονται από τα κάτω, οι οργανωτές δεν απέφυγαν να περιγράψουν τον δικό τους τρόπο σκέψης για το πώς θα πάμε προς τη δημοκρατία. Εμείς πιστεύουμε ότι η διαβεβαίωση είναι αληθινή. Και όλες οι άλλες διαβεβαιώσεις στις προσκλήσεις ήταν ειλικρινείς, αλλά σκόνταψαν στο τι νομίζει ο καθένας ότι είναι αληθινό.  
1.      Από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας ιστοσελίδας, έβαλαν μια σειρά από θέματα σε ψηφοφορία, απευθυνόμενοι σε ένα ασήμαντο μέγεθος ανθρώπων. Οι ψηφοφορίες έχουν νόημα όταν το μέγεθος του πλήθους και η διασπορά των ανθρώπων που συναποτελούν το «εκλογικό σώμα» έχουν, στατιστικά και πολιτικά, μια αντιπροσωπευτικότητα και ένα αντίκρισμα μέσα στην ελληνική κοινωνία.
2.      Όρισαν και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η μετάβαση: α) «Προσωρινή Κυβέρνηση» β) «Επιτροπή δημιουργίας Συντάγματος» γ) μερικά ακόμα, που επειδή μπορεί να χαρακτηριστούν «ψύλλοι στ’ άχυρα», δεν θα τα αναφέρουμε.
3.      Το χειρότερο από όλα είναι η ψηφοφορία για τα πρόσωπα που, κατά τη γνώμη διαφόρων συμμετεχόντων, πρέπει να βρίσκονται στην «προσωρινή κυβέρνηση» ή στην «επιτροπή για το σύνταγμα». Μια τέτοια ψηφοφορία αντλεί τα πρόσωπα από αυτό που, σήμερα, είναι «αναγνωρίσιμο» και εγκλωβίζει την πρωτοβουλία να οδηγηθεί προς λύσεις, μέσα από πεπατημένες οδούς και «περπατημένους» ανθρώπους.  Διαγράφει την πιθανότητα η απρόβλεπτη και απροσδόκητη δημοκρατική διαδικασία των πολλών να ορίσει κάτι άλλο, ως δρόμο, τρόπο και πρόσωπα.

Χωρίς πολλά λόγια, η πρόθεση «από τα κάτω» γίνεται πράξη «από τα πάνω». Η χωρίς προϋποθέσεις πρόσκληση θέτει προϋποθέσεις. Δείχνει δρόμους, αντί να τους αφήσει ανοιχτούς σε εκείνους που θα  αποφασίσουν να τους φτιάξουν.
Να πούμε τούτο μόνο, σε όσους έχουν μάθει να σκέφτονται κρατοκεντρικά και να ασχολούνται με το τι πρέπει να γίνει στο «κέντρο» της πολιτικής σκηνής.
Η μεγάλη δυσκολία της δημοκρατίας να εγκαθιδρυθεί ως πολιτειακό σύστημα ενός έθνους ήταν και το μεγάλο επιχείρημα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ ή των Πατέρων του Αμερικάνικου Έθνους, για την απόρριψη της. Είναι το επιχείρημα που ως σήμερα επικαλούνται όσοι δεν θέλουν δημοκρατία και επιθυμούν οι λίγοι να αποφασίζουν. (Και σήμερα, είμαστε πολύ λίγοι, ποιοτικά και ποσοτικά, για να αποφασίσουμε. Εν τω πολλώ το Ευ.).
Για να βοηθήσουμε:
Στην αρχαία Ελλάδα, όπου εμφανίστηκε η πολιτική και πήρε μορφή -ως σπέρμα- η δημοκρατία, εκτός από το θεσμό των δήμων και της εκκλησίας αυτού, υπήρξε και ο θεσμός της ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
Δηλιακή Συμμαχία
Αχαϊκή Συμπολιτεία
Αιτωλική Συμπολιτεία
Κοινό των Ελευθερολακώνων
Κοινό των Βοιωτών
Κοινό των Χαλκιδέων
Κοινό των Ηπειρωτών
Κοινό των Κρητών
Η Συμπολιτεία ήταν μια μορφή κρατικής οργάνωσης που για πρώτη φορά συναντάται στην ελληνική αρχαιότητα. Ανώτατη αρχή ήταν μία κεντρική κυβέρνηση από τους αντιπροσώπους των πόλεων-κρατών που την αποτελούσαν, οι οποίες ωστόσο παρέμεναν αυτόνομες και ισόνομες.
Στην Κερατέα και στην Ιερισσό και σε κάθε πόλη και "γαλατικό" χωριό, δεν θα ήθελαν να αποφασίζουν  για τις ζωές τους κάποιοι στο Κέντρο.
Αυτά μόνο. Κι αν, τότε, αυτό το σύστημα είχε προβλήματα, μαθαίνουμε και δεν κάνουμε τα ίδια λάθη.
Και μια ταπεινή πρόταση:
Όσο για εμάς όλους,  που θεωρούμε αναγκαίο να φτιάξει ο λαός το δικό του Σύνταγμα, ας ξεκινήσουμε, με την ανάγνωση του Συντάγματος του Ρήγα Φεραίου. Ήταν η πρώτη απόπειρα εγκαθίδρυσης Δημοκρατικής Διοίκησης, δηλαδή Πολιτικής Διοίκησης, όπως την ονόμασε.  Όπου «Πολιτική Διοίκηση», στα ελληνικά σημαίνει Διοίκηση Πολιτών. «Κράτος» στα αρχαία ελληνικά σήμαινε «βία, δύναμη» και θα ήταν αδιανόητο να περιγράψει ένα πολίτευμα. Χρησιμοποιήθηκε μόνο ως συνθετικό της λέξης Δημοκρατία.
-------------------------------------
-------------------------------------

ΥΓ. Για την ιστορία και για όσους έχουν χρόνο για πέταμα, θεωρούμε χρήσιμες (έτσι νομίζουμε) κάποιες σκέψεις του 2011.
(ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι, για το θέμα που μας απασχολεί. Κάποιοι μετά από ένα χρόνο, κλαψούριζαν για την αποτυχία εκείνης της προσπάθειας. Ήταν εκείνοι που είχαν απορρίψει τη φιλοσοφία του κειμένου και, με τρόπο σκαιό, επιτέθηκαν στους συντάχτες. Η δημοκρατία δεν έρχεται, όταν μετατρέπεις σε εχθρό τον φορέα της άλλης άποψης).


(στην εικόνα: Δον ΨΥΧΩΤΗΣ)

Αντιγραφη απο : Ithacanet.gr